Από την ομάδα του spirossoulis.com
Το παιδικό δωμάτιο είναι ίσως ο μόνος χώρος στο σπίτι που αλλάζει πιο γρήγορα απ’ ό,τι προλαβαίνουμε να συνειδητοποιήσουμε. Όχι γιατί φθείρεται, αλλά γιατί το παιδί αλλάζει. Κι όμως, τις περισσότερες φορές ο χώρος του μένει πίσω. Δεν φταίει η διακόσμηση, ούτε το αν είναι «όμορφο». Το λάθος γίνεται στη λογική με την οποία το αντιμετωπίζουμε.
Ποιο είναι το βασικό λάθος που κάνουμε
Το πιο συνηθισμένο λάθος είναι ότι στήνουμε το παιδικό δωμάτιο για την ηλικία που πέρασε και όχι για αυτή που έρχεται. Λειτουργεί για ένα διάστημα, αλλά κάποια στιγμή παύει να εξυπηρετεί, χωρίς να μπορούμε εύκολα να εντοπίσουμε το γιατί. Εκεί ξεκινά η αποσύνδεση του παιδιού από τον χώρο του.
Πώς φαίνεται αυτό το λάθος στην καθημερινότητα
Στην πράξη, το πρόβλημα γίνεται εμφανές με τρόπους που συχνά αγνοούμε. Το παιδί δεν περνά χρόνο στο δωμάτιό του, παρότι είναι τακτοποιημένο. Προτιμά άλλους χώρους του σπιτιού ακόμη και για δραστηριότητες που θεωρητικά ανήκουν εκεί.
Τα παιχνίδια υπάρχουν αλλά δεν χρησιμοποιούνται. Το γραφείο είναι στη θέση του, αλλά δεν λειτουργεί ως χώρος συγκέντρωσης. Η αποθήκευση μοιάζει ανεπαρκής, όχι επειδή είναι λίγη, αλλά επειδή δεν αντιστοιχεί πλέον στις ανάγκες του παιδιού.
Γιατί συμβαίνει τόσο συχνά
Οι περισσότεροι γονείς δεν αμελούν τον χώρο από αδιαφορία. Οι αλλαγές αναβάλλονται επειδή δεν φαίνονται επείγουσες. Υπάρχει η αίσθηση ότι «αφού μέχρι τώρα δούλευε, θα συνεχίσει». Συχνά υπάρχει και ο φόβος ότι κάθε προσαρμογή σημαίνει μεγάλο κόστος ή ριζική ανανέωση. Παράλληλα, υπάρχει και το συναισθηματικό κομμάτι, η δυσκολία να αποχωριστούμε την εικόνα του μικρού παιδιού και του χώρου του.
Τι αλλάζει πραγματικά όσο μεγαλώνει το παιδί
Οι ανάγκες αλλάζουν σε τρία βασικά επίπεδα. Αλλάζει ο τρόπος χρήσης του χώρου, αλλάζει το τι χρειάζεται να υπάρχει γύρω του και αλλάζει η σχέση του παιδιού με την ιδιωτικότητα. Ένας χώρος που ήταν κέντρο παιχνιδιού γίνεται σταδιακά χώρος συγκέντρωσης, ησυχίας και αποφόρτισης. Αν το δωμάτιο δεν ακολουθήσει αυτή τη μετάβαση, απλώς παύει να χρησιμοποιείται.
Τι χρειάζεται να προσαρμοστεί και όχι να αντικατασταθεί
Το παιδικό δωμάτιο δεν χρειάζεται ολική ανανέωση για να ξαναλειτουργήσει. Αυτό που χρειάζεται είναι αλλαγή προτεραιοτήτων. Η λειτουργία του χώρου πρέπει να ανταποκρίνεται στο πώς περνά το παιδί τον χρόνο του σήμερα. Η αποθήκευση πρέπει να εξυπηρετεί λιγότερα παιχνίδια και περισσότερα προσωπικά αντικείμενα. Ο χώρος χρειάζεται να προσφέρει και ηρεμία, όχι μόνο δραστηριότητα.
Η ερώτηση που ξεκαθαρίζει τα πάντα
Αντί να αναρωτιόμαστε αν το δωμάτιο είναι όμορφο ή αν δείχνει «παιδικό», η σωστή ερώτηση είναι αν ο χώρος βοηθά το παιδί να νιώθει άνετα σε αυτή τη φάση της ζωής του. Όταν η απάντηση είναι ειλικρινής, οι αλλαγές που χρειάζονται γίνονται ξεκάθαρες και συνήθως πολύ πιο απλές απ’ όσο φανταζόμαστε.
Γιατί το παιδικό δωμάτιο πρέπει να εξελίσσεται
Το παιδικό δωμάτιο δεν πρέπει να θυμίζει ποιος ήταν το παιδί, αλλά να στηρίζει αυτό που είναι τώρα. Όταν ο χώρος εξελίσσεται μαζί του, παραμένει λειτουργικός, ουσιαστικός και ζωντανός. Και αυτό είναι που κάνει τη διαφορά, χωρίς υπερβολές και χωρίς άσκοπες αλλαγές.





