Από την ομάδα του spirossoulis.com
Series: Όταν το σπίτι δεν λειτουργεί
Κάποια σπίτια δείχνουν ωραία, αλλά στην καθημερινότητα κουράζουν. Άλλα είναι καθαρά, αλλά δεν «στρώνουν» ποτέ. Στη σειρά «Όταν το σπίτι δεν λειτουργεί» εξετάζουμε πραγματικά προβλήματα σε κανονικά σπίτια και εξηγούμε γιατί δημιουργούνται και τι τα διορθώνει στην πράξη. Όχι με ιδέες και τάσεις, αλλά με αρχιτεκτονική λογική και λύσεις που εφαρμόζονται στην καθημερινή ζωή.
Υπάρχουν καθιστικά που δείχνουν μόνιμα ακατάστατα, ακόμα κι όταν έχουν μόλις καθαριστεί. Τα μαξιλάρια είναι στη θέση τους, το πάτωμα καθαρό, οι επιφάνειες τακτοποιημένες και παρ’ όλα αυτά ο χώρος δεν δείχνει ήρεμος. Κάτι ενοχλεί το μάτι και δημιουργεί την αίσθηση ότι το καθιστικό δεν «στρώνει» ποτέ. Το πρόβλημα δεν έχει σχέση με την καθαριότητα, αλλά με τον τρόπο που έχει οργανωθεί ο χώρος.
Πώς βιώνεται το πρόβλημα στην καθημερινότητα
Στην πράξη, το καθιστικό γεμίζει αντικείμενα που δεν έχουν συγκεκριμένη θέση. Τηλεχειριστήρια, φορτιστές, περιοδικά, κουβέρτες, τσάντες και διάφορα μικροαντικείμενα αφήνονται πρόχειρα γιατί δεν υπάρχει εύκολη, άμεση λύση. Ακόμα και όταν όλα είναι καθαρά, ο χώρος δείχνει φορτωμένος και άναρχος. Το αποτέλεσμα είναι ένα καθιστικό που κουράζει οπτικά και απαιτεί συνεχές μάζεμα χωρίς ποτέ να δείχνει πραγματικά τακτοποιημένο.
Γιατί συμβαίνει στην πραγματικότητα
Ο βασικός λόγος είναι ότι τα περισσότερα καθιστικά στήνονται με κριτήριο την εικόνα και όχι τη χρήση. Τα έπιπλα επιλέγονται γιατί δείχνουν ωραία και όχι γιατί εξυπηρετούν την καθημερινότητα. Δεν προβλέπονται σημεία για μικροαντικείμενα, δεν υπάρχει ξεκάθαρη ιεραρχία στις επιφάνειες και όλα καταλήγουν να «κυκλοφορούν» στον χώρο. Όταν ένα αντικείμενο δεν έχει μόνιμη, λογική θέση, θα φαίνεται πάντα σαν ακαταστασία, όσο καθαρό κι αν είναι το σπίτι.
Τι δεν φταίει
Δεν φταίνε τα τετραγωνικά του καθιστικού. Δεν φταίει ότι έχετε πολλά πράγματα. Δεν φταίει ότι δεν είστε οργανωτικοί. Ένα καθιστικό μπορεί να φιλοξενεί καθημερινή ζωή, κίνηση και χρήση χωρίς να δείχνει χαοτικό. Το πρόβλημα δεν είναι η ποσότητα, αλλά ο τρόπος που έχει στηθεί ο χώρος.
Τι το διορθώνει στην πράξη
Η λύση ξεκινά από τον επαναπροσδιορισμό της χρήσης του καθιστικού. Δεν είναι χώρος για αντικείμενα που ανήκουν αλλού, όπως έγγραφα, ρούχα ή αντικείμενα εργασίας. Στη συνέχεια, κάθε κατηγορία αντικειμένων χρειάζεται το δικό της σταθερό σημείο. Τα τηλεχειριστήρια και τα μικροαντικείμενα πρέπει να έχουν συγκεκριμένη θέση κοντά στον καναπέ. Οι κουβέρτες να αποθηκεύονται με τρόπο που δεν κυριαρχεί στον χώρο όταν δεν χρησιμοποιούνται. Οι επιφάνειες, όπως τραπεζάκια και ράφια, δεν πρέπει να λειτουργούν ως προσωρινός χώρος εναπόθεσης για τα πάντα.
Τα έπιπλα με αποθηκευτικό χώρο μπορούν να βοηθήσουν μόνο όταν χρησιμοποιούνται με λογική. Αν γεμίσουν χωρίς σκέψη, απλώς μεταφέρουν την ακαταστασία από το μάτι στο εσωτερικό τους. Το ζητούμενο δεν είναι να κρύψετε τα πράγματα, αλλά να μειώσετε όσα δεν χρειάζεται να βρίσκονται μόνιμα στο καθιστικό.
Τι αλλάζει στην αίσθηση του χώρου
Όταν το καθιστικό οργανώνεται με βάση τη χρήση του και όχι την εικόνα του, η διαφορά γίνεται άμεσα αισθητή. Ο χώρος δείχνει πιο καθαρός χωρίς περισσότερη προσπάθεια, πιο ήρεμος χωρίς αλλαγή στιλ και κυρίως πιο εύκολος στην καθημερινότητα. Δεν χρειάζεται συνεχές μάζεμα και δεν δημιουργεί αίσθηση κόπωσης. Αυτό είναι το πρώτο σημάδι ότι ο χώρος αρχίζει να λειτουργεί σωστά.





